Friday, August 26, 2016

Γιατί δεν θα δούμε τον Άρη στις 27 Αυγούστου

ή για την ακρίβεια τι δεν θα δούμε..
[Και ναι, ήρθε και πάλι η ώρα του: Μια που δε σήκωσα καινούργια ποστς, γιατί να μη ξαναθυμηθούμε τα παλιά καλά του χρονοντούλαπου;]


Πιστεύω πως δεν υπάρχει κανείς που δεν έχει λάβει και φέτος το γνωστό mail
"στις 27 Αυγούστου θα δούμε τον Άρη τόσο κοντά όσο ποτέ και θα είναι μοναδική φορά που θα συμβεί αυτό για τα επόμενα 150,000 χρόνια".
** Επίσης, το ίδιο mail αναφέρει ότι ο Άρης θα συναγωνίζεται την Πανσέληνο σε μέγεθος, όλα αυτά βέβαια με γυμνό μάτι. Aκόμα και το αρχικό chain mail, δεν αναφέρει ότι ο Άρης θα είναι ορατός με γυμνό μάτι σαν την Πανσέληνο, αλλά ότι με ένα απλό τηλεσκόπιο θα φαίνεται όπως φαίνεται η Πανσέληνος με γυμνό μάτι.
Μάλλον η πρόταση έπεσε πολύ δύσπεπτη για τον μέσο αναγνώστη, πάντως έμεινε το "η Πανσέληνος με γυμνό μάτι".



Για όποιον ενδιαφέρεται, η ιστορία ξεκίνησε από το 2003 όταν όντως ο Άρης βρέθηκε κοντά στην Γη, στην κοντινότερη απόσταση εδώ και 60,000 χρόνια (από όπου και η σχετική φωτογραφία από το Hubble). Ε, όπως φαίνεται από τότε το mail ανακυκλώνεται.





Η απόσταση τότε λοιπόν ήταν 55,758,006 km (0.372719 AU), κάτι το οποίο είχε να συμβεί από το 57,612 π.Χ., ενώ υπολογίζεται να ξανασυμβεί το 2287.
Για φέτος, όπως μπορειτε να δείτε από το διάγραμμα (το οποίο βρίσκεται εδώ), η απόσταση θα είναι κατι λίγο μεγαλύτερη, δλδ 359,000,000km.



Image Courtesy of Windows to the Universe



Και αν θέλετε όλες τις σχετικές θέσεις για πολλά επόμενα χρόνια, μια φωτογραφία από την Wikipedia (wikimedia commons license).






*Στην τελευταία φωτογραφία φαίνεται καθαρά η διαφορά τις συγκεκριμένες χρονιές.
Πιο αναλυτικά φαίνεται στο επόμενο διάγραμμα - το ποστ κοντεύει να βουλιάξει, αλλά όσο πλησιάζει η ημερομηνία αποφάσισα να το εμπλουτίζω, αντί να σηκώνω ξεχωριστά ποστς.



Μια ακομα ενδιαφέρουσα σημείωση εδώ, είναι ότι ακόμα και αν μεγενθύνουμε κατά πολύ με το τηλεσκόπιο πχ, πάλι το θέαμα δεν θα έχει καμμιά σχέση με την Πανσέληνο (με γυμνό μάτι). Και αυτό έχει να κάνει με τον τρόπο που αντιλαμβάνεται ο ανθρώπινος εγκέφαλος τα αντικείμενα, σε σχέση με το περιβάλλον.
Η Πανσέληνος στον νυχτερινό ουρανό φαίνεται πολύ διαφορετικά από ό,τι ένας πλανήτης τον οποίο παρατηρούμε μέσω του τηλεσκοπίου. Όπως δηλαδή θα ήταν διαφορετική η εντύπωση αν παρατηρούσαμε την Πανσέληνο μέσα από έναν μαύρου χρώματος σωλήνα.
(Κατι παρόμοιο με το The Moon Illusion, όταν κάποιες φορές η Πανσέληνος φαίνεται μεγαλύτερη.)


**Θυμίζω περιληπτικά:

α) Τα περισσότερα από τα μαίηλς που έρχονται με forward είναι τρίχες, και με ένα απλό googliσμα αυτό εξακριβώνεται.
Ακόμα περισσότερο εξακριβώνεται στο γνωστό πλέον site Urban Legends, όπου βρίσκονται και τα περισσότερα mails που μάς έρχονται μέσω Fwd.
β) Τι μπορούμε να δούμε, στις 27/8/09:
*Τον Δία, που θα βρίσκεται στον αστερισμό τού Αιγόκερω



*Τον Antares (α Scorpii/ Άλφα Σκορπιού) δηλαδή τον φωτεινότερο αστέρα του Σκορπιού. Μπορεί να εντοπιστεί εύκολα με το παρακάτω διάγραμμα



Image: NASA


** υπενθυμίζω το ask2use που ισχύει ειδικά για "επίσημους - μμε" κλπ





Tuesday, August 09, 2016

12 Αυγούστου: Περσείδες

{*το κλασικό παλιό ποστ με τις απαραίτητες  προσαρμογές}




MIKE BLAKE / REUTERS


Στις 12 Αυγούστου λοιπόν το καθιερωμένο ραντεβού με *τους* Περσείδες, με ένα περιθώριο μια μέρα πριν και μετά, που θα μπορούμε πάλι να απολαύσουμε σε μεγάλο βαθμό το θέαμα.




Παρατηρήσεις έχουν ήδη καταγραφεί από τις 30 Ιουλίου
, αν και ελάχιστες ακόμα.
Επίσης, σχετικές φωτογραφίες σε μια πολύ ενδιαφέρουσα σελίδα εδώ

Για φέτος τα *καλά*  νέα είναι ότι η Σελήνη δε θα μας εμποδίσει κατά την παρατήρηση. Επειδή δε οι Περσείδες χαρακτηρίζονται από την ιδιαίτερη λαμπρότητά τους, έχουμε σοβαρές ελπίδες να απολαύσουμε το θέαμα.
Αναμένεται μάλιστα ο ρυθμός να φτάσει ως και τους 150/ώρα, ενώ οι πιο αισιόδοξοι μιλάνε και για 200/ώρα.

Έτσι, τίποτα δεν μάς εμποδίζει από το να ξεκινήσουμε ακόμα κι από τώρα την προσπάθεια, κι ίσως με λίγη καλή τύχη εντοπίσουμε κάποιον διάττοντα.


Τα εγκυκλοπαιδικά τώρα: Οι Περσείδες είναι από τις πιο θεαματικές βροχές διαττόντων, που ξεκινάει από τα μέσα Ιουλίου και το αποκορύφωμα είναι στις 11/12 Αυγούστου.

Ονομάζονται έτσι γιατί φαίνεται να προέρχονται από τον αστερισμό του Περσέα (στον οποίο βρίσκεται και ο SN 2006gy) αλλά φυσικά είναι ορατοί σε ολόκληρο τον νυχτερινό ουρανό.

Οφείλονται στην ουρά του Κομήτη Swift-Tuttle, ο οποίος ανακαλυφθηκε ανεξάρτητα από τους Lewis Swift και Horace Parnell Tuttle τον Ιούλιο του 1862.

Ο ίδιος ο κομήτης βρίσκεται αρκετά μακρυά μας, αλλά υπήρχε κάποτε η αντίληψη ότι θα μπορούσε να συγκρουστεί με την Γη ή την Σελήνη, το 2126.
Μάλιστα υπάρχουν και αναφορές σε ακριβείς ημερομηνίες, όπως πχ 14 Αυγούστου - και αυτό θα ήταν μια καλή ευκαιρία για mass mail με τίτλο "κομήτης σαν αυτόν που εξαφάνισε τους δεινόσαυρους θα πέσει στην Γη παραμονή Δεκαπενταύγουστου".
(Το πρώτο τμήμα είναι αλήθεια,γιατί η διάμετρος του Swift-Tuttle είναι όντως 9.7 χλμ, της τάξης δηλαδή του αντικειμένου που εξαφάνισε τους δεινόσαυρους. Πρόκειται για το μεγαλύτερο σώμα που περνάει επαναλαμβανόμενα κοντά από την Γη, με περίοδο 130 έτη.)

Τελικά με νέους υπολογισμούς ο αστρονόμος Brian Marsden απέδειξε ότι το 3044 θα έχουμε ένα near miss, καθώς ο κομήτης θα περάσει ακριβώς a million miles away (Rory forever).

Την παρατήρηση πάντως ότι οι Περσείδες οφείλονται στην ουρά του Swift-Tuttle έκανε πρώτος ο Giovanni Schiaparelli, το 1867.

Τώρα, λόγω της τροχιάς του κομήτη, ευνοείται το βόρειο ημισφαίριο της Γης.

Πότε;
Από τις 9 το βράδυ Πέμπτης 11 προς Παρασκευή 12/8 τοπική ώρα (δηλαδή όπου βρίσκεται ο καθένας) θα ξεκινήσει το φαινόμενο να είναι ορατό, ενώ μετά τα μεσάνυχτα θα παρατηρούνται με μεγαλύτερες συχνότητες. 
Γύρω στη 1 τα ξημερώματα οι συνθήκες αρχίζουν και γίνονται ιδανικές.

Ο Γερμανός Αστρονόμος Eduard Heis ήταν ο πρώτος που έκανε την καταμέτρηση το 1839 και κατέγραψε έως 160 μετεωρίτες/ώρα.
Σχετικές αναφορές πάντως υπάρχουν από το 36 μ.Χ. ενώ ήταν γνωστοί και με το ποιητικό όνομα Tears of St. Lawrence.


Image Credit: NASA/Nathalie Dautel (2001)

και.. I wish a falling star could fall forever

p.s. το ξανασήκωσα μια που είναι επίκαιρο, και να διευκρινίσω ότι το τηλεσκόπιο όχι απλά δεν χρειάζεται αλλά καλύτερα να το αποφύγουμε - για δυο λόγους:
1) θα έχουμε πιο περιορισμένο οπτικό πεδίο, ενώ εμείς θέλουμε να έχουμε όσο το δυνατόν ευρύτερο
2) υπάρχει το κλασσικό, να χαζέψουμε και να "κολλήσουμε" σε κάτι θεαματικό -όπως πχ ο Δίας προς τα νοτιοδυτικά- και να χάσουμε μετεωρίτες:)
Τα κυάλια αντίθετα μπορεί να βοηθήσουν, πάντως δεν είναι το βασικό.
Βασικό είναι σε λίγη ώρα να βρίσκεται κανείς κάπου σκοτεινά όσο γίνεται, με όσο δυνατόν ευρύτερο οπτικό πεδίο και χωρίς πολλά κτίρια κλπ τριγύρω.
Κατά τα άλλα, καλή παρατήρηση!


update
είδα ήδη (λίγο πριν τα μεσάνυχτα) 4 και μάλιστα 2 ιδιαίτερα εντυπωσιακούς!

***LINKS

Οι φωτογραφίες κλπ είναι κυρίως για μετά το σόου, αφού το έχουμε απολαύσει.
Μην ξεχνάμε όμως ότι πάνω από όλα το μπλογκ αυτό αγαπάει την Μουσική, οπότε τι πιο ιδανικό από το να ακούσουμε το cosmic song:
Αν είστε τυχεροί, μπορείτε να πετύχετε τον ήχο κατευθείαν από το Διάστημα, όπως αναμεταδίδεται εδώ από το MSFC meteor radar.

Αυτό που θα ακούσετε είναι κάτι τέτοιο:




**Και αν κάποιος θέλει να διαβάσει για την "άλλη όψη", και το κατά πόσο η Επιστήμη καταστρέφει την μαγεία τέτοιων φαινομένων, παραπέμπω στο "Μαύρο όχι άλλο κάρβουνο". Δεν θα μπορούσα να συμφωνώ περισσότερο.

**Social Media
Τέλος, για όσους θέλουν να έχουν και online παρακολούθηση, στο twitter υπάρχει η σχετική κουβέντα με χρήση τού #Meteowatch.



**Και αν φαίνεται ενίοτε [υπερβολική]  *απελπισμένη, πια*  η επιμονή μου στον σωστό τονισμό, στην σωστή ορθογραφία και το γένος των καημένων των διαττόντων.. απλά αναρωτηθείτε αν έχει περισσότερη αξία να γνωρίζει κανείς πραγματικά για τι ακριβώς μιλάει, κι όχι μια απλή περιγραφή που "βγαίνει από τα συμφραζόμενα". 

Την μαγεία λοιπόν που -εσχάτως- υμνούμε όλοι, μάς προσφέρουν κάποιοι διάττοντες αστέρες. 
Το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να γνωρίζουμε το όνομά τους :)


Monday, June 06, 2016

Titan: 120 - Flyby


Μια ακόμα κοντινή διέλευση από τον Τιτάνα πραγματοποιεί αύριο 7/6 το Cassini, στα 975 km. Πρόκειται για την 6η από τις 11, συνολικά, προγραμματισμένες διελεύσεις του σκάφους από τον Τιτάνα για το 2016.

 Image Credit: NASA/JPL-Caltech


Έτσι, ανάμεσα σε άλλα, το Composite Infrared Spectrometer (CIRS) θα συλλέξει δεδομένα για την θερμοκρασία στην ατμόσφαιρα του δορυφόρου του Κρόνου.
Παράλληλα, θα έχουμε απεικονίσεις του νότιου ημισφαιρίου  και της γνωστής μας περιοχής Shangri-La, την οποία βλέπουμε στην φωτογραφία (με τους δακτυλίους του Κρόνου στο φόντο - θέαμα εντυπωσιακό, όσες φορές και αν το έχουμε αντικρύσει).
Επίσης θα υπάρξει μελέτη της ατμόσφαιρας αλλά και των αντανακλάσεων των λιμνών.

Με αυτά και με αυτά*, η αποστολή που ξεκίνησε το 2004 συνεχίζει αισίως και το έτος 2016, και για να μην ενδώσουμε στην πλάνα νοσταλγία και τις συγκρίσεις, ας θυμηθούμε μια φωτό της εποχής:

Image Credit: NASA/JPL-Caltech


Από το spaceballz, καλό (βόρειο) Καλοκαίρι στον Τιτάνα




(*ή εκείνα ή τα άλλα - φρρ ;)


Thursday, May 05, 2016

5 - 6/5: Eta Aquarids

Αν χθες το βράδυ αποκοιμηθήκατε ή το ξεχάσατε, όλα καλά: γιατί *και* απόψε έχετε άλλη μια ευκαιρία να απολαύσετε τα πεφταστέρια του Μάη.

Οι  Eta Aquarids (Ήτα Υδροχοΐδες) είναι η βροχή αστέρων που το peak της σημειώθηκε σήμερα το πρωί αλλά το φαινόμενο θα είναι ορατό και απόψε, και για την ακρίβεια τις ώρες πριν αρχίσει να χαράζει (άει στο καλό τελικά είναι ρομαντικό το spaceballz;)

Eta Aquarius, 2013 - Image by Colin Legg



Για το 2016, αναμένεται να έχουμε καλές συνθήκες για παρατήρηση καθώς η νέα Σελήνη δεν θα δημιουργεί εμπόδιο (οι καιρικές συνθήκες βέβαια είναι μια άλλη ιστορία).
Πιο ευνοϊκές είναι οι πιθανότητες για τους κατοίκους του Νότιου Ημισφαιρίου, με εκτιμήσεις για έως και 40 μετεωρίτες ανά ώρα.
Ωστόσο και στο Βόρειο Ημισφαίριο θα έχουμε την ευκαιρία να το απολαύσουμε.

Σε κάθε περίπτωση, ισχύουν τα γνωστά: Υπομονή, λίγη καλή τύχη, λίγο κρασί λίγη θάλασσα και το αγόρι/κορίτσι σας και.. ίσως καταφέρετε να εντοπίσετε έναν φλεγόμενο κόκκο σκόνης που μάς άφησε ο Κομήτης τού Χάλλευ στο πέρασμά του.
Καλύτερη ώρα είναι γύρω στις 3 τα ξημερώματα.


*Η άλλη βροχή μετεώρων που οφείλεται στον Χάλλεϋ είναι ως γνωστόν οι Ωριωνίδες, που παρατηρούνται τον Οκτώβριο. Και όπως είδατε, το μπλογκ μου έλειψε τόσο που δεν ανέσυρα καν το σχετικό παλιό ποστ από τον χρονοντούλαπο, αλλά έγραψα καινούριο.
Τώρα που το σκέφτομαι, λάθος εποχή διάλεξα: εν μέσω ασφαλιστικού και νέου πακέτου έχουν ήδη στροβιλιστεί στο μυαλό μου καμιά δεκαριά σχετικά *λογοπαίγνια* αλλά δείχνω χαρακτήρα.
Ραντεβού σύντομα σε μια οθόνη κοντά σας και φυσικά, κυρίως, στην μεγάλη "οθόνη" του νυχτερινού ουρανού.


 

Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-Noncommercial-No Derivative Works 2.5 License.